1
Deze week publiceerde NU.nl een artikel over de krappe arbeidsmarkt. Volgens onderzoek van het UWV is 45 procent van de vacatures moeilijk vervulbaar. Werkgevers geven aan dat er te weinig reacties komen, dat kandidaten niet over de juiste kennis of ervaring beschikken en dat salariseisen te hoog zijn.
In diverse sectoren blijft het lastig om geschikte mensen te vinden. Dat beeld herkennen wij. De markt is krap. Maar de vraag is: ligt het probleem alleen bij de kandidaat?
Werkgevers spreken over hoge salariseisen. Maar hoog ten opzichte van wat?
Dat verschil is essentieel.
De arbeidsmarkt is veranderd. Zeker vakmensen in techniek, bouw en industrie hebben keuze. Zij weten wat ze waard zijn en vergelijken actief voorwaarden, reistijd, ontwikkelmogelijkheden en werksfeer.
Wanneer je in een concurrerende markt blijft denken vanuit oude salarisschalen of traditionele functie-eisen, ontstaat automatisch frictie.
En die frictie noemt men dan ‘krapte.’ Wij noemen het ‘vraag en aanbod.’ Als je veel vraagt en weinig onderscheidend biedt, kiest de kandidaat voor een andere optie.
In de praktijk zien we regelmatig vacatures waarbij:
Dat is geen verwijt. Het is een realiteit.
Veel organisaties zoeken iemand die direct volledig inzetbaar is. Iemand die meerdere disciplines beheerst, flexibel is, weinig begeleiding nodig heeft en perfect in het team past. Dat mag. Maar dan moet het aanbod daar ook bij aansluiten.
Een kandidaat die aan al die eisen voldoet, heeft vaak meerdere opties.
De vraag is dus niet alleen: waarom reageren kandidaten niet?
De betere vraag is: is onze propositie sterk genoeg?
In het artikel van NU.nl wordt scholing genoemd als mogelijke oplossing. Ruim een derde van de werkzoekenden met een WW-uitkering is bereid om een opleiding te volgen naast een nieuwe baan als dat de kans op werk vergroot.
Dat is positief.
Maar scholing vraagt ook iets van werkgevers. Tijd. Begeleiding. Geduld. En vooral: realistische verwachtingen in de beginfase. Wie iemand wil opleiden, moet accepteren dat diegene niet vanaf dag één volledig productief is.
De bereidheid om daarin te investeren maakt het verschil.
Bij Toffejob starten we daarom nooit direct met een campagne. We starten met een uitgebreid marktonderzoek.
Binnen vijf werkdagen analyseren we onder meer:
Soms bevestigt dat onderzoek dat de vacature kansrijk is. Soms blijkt dat er aan knoppen gedraaid moet worden. En soms concluderen we eerlijk dat het onder de huidige voorwaarden niet haalbaar is.
Dat voorkomt teleurstelling, frustratie en onnodige kosten.
Intern hanteren we wat wij de supermanclausule noemen.
Zoek je een alleskunner, een paard met vijf poten, terwijl de arbeidsvoorwaarden niet uitzonderlijk zijn? Dan is de kans klein dat je hem vindt.
Niet omdat hij niet bestaat.
Maar omdat hij al ergens anders werkt.
Door vooraf kritisch te kijken naar eisen en verwachtingen, zorgen we voor rust en duidelijkheid in het traject.
Naast realisme speelt snelheid een grote rol. In een krappe markt is 24 uur wachten met reageren op een kandidaat geen detail, maar een risico.
Daarom maken we vooraf heldere afspraken:
Loopt het niet zoals gehoopt? Dan bespreken we dat eerlijk. Bijsturen of stoppen, maar niet eindeloos doorgaan zonder resultaat.
Geen ruis. Geen stapels CV’s. Geen halve matches.
De krapte waar NU.nl over schrijft is reëel. Vergrijzing, groeiende zorgvraag en technologische ontwikkelingen maken het speelveld complexer.
Maar werving is niet onmogelijk.
Het vraagt om een andere benadering. Meer marktinzicht. Meer eerlijkheid. En de bereidheid om kritisch naar je eigen verwachtingen te kijken.
Want soms zijn salariseisen niet te hoog.
Soms zijn verwachtingen simpelweg niet meer van deze tijd.
Wil je weten hoe haalbaar jouw vacature is in de huidige markt? Dan starten we met een helder gesprek en een onderbouwd vooronderzoek.
Dan weet je vooraf waar je staat. En voorkom je dat je blijft zoeken naar iemand die onder deze voorwaarden simpelweg niet bestaat.
Werving die werkt begint met realiteit.
